خیلی وقت بود که دلم اینجا نبود اما نمی تونستم به زبون بیارم اونهایی که من و این وب رو

بنا به نوشتن نیست باید دید این عکس ها رو آخه فکرکنم هر حرفی همراهش بشه

تا کی غم آن خورم که دارم یا نه
وین عمر به  خوشدلی گذارم یا نه
پر کن قدح باده که معلومم نیست
کین دم که فرو برم برآرم یا نه !

"سومین مرد از سمت راست . همان است که مرا کشته "
- مطمئنی؟
- بله
- سومین مرد از سمت راست بیا جلو ! ساعت نه دیشب کجا بودی؟
-در خانه ...
- در خانه چه می کردی ؟
-زن می کشتم..
- کدام زن ؟
- زنی که نمی شناختم ..
- حالا او را می شناسی ؟
- آره .چون اورا کشتم ..ذره ذره کشتم تا بهتر بشناسمش ..
"به مردی که قاتلم بود نگاه کردم .چشم های زیبایی داشت  چطور زمانی که
مرا می کشت متوجه چشمانش نبودم "
- برای چه این زن را کشتی؟
- چون نمی گذاشت عاشقش شوم یا چند کلمه با او حرف بزنم
بازپرس گفت:
- خانم از خونش می گذرید ؟
- نخیر قصاص!!
- نصف دیه اش را باید بپردازید!
- می پردازم ...
- چطور  شما که حالا مردید و به جز چند دست لباس و یک مشت دست نوشته
از خودتان چیزی باقی نگذاشتید ..!
- می پردازم
این بار قاتلم گفت:آخر چطوری؟
- یک عمر عاشقت خواهم بود بس نیست ؟
- اما تو مردی ....
- بهتر دیگر هرگز از دستم نخواهی داد .
مرد خندید و ردیف دندان های سفیدش را نشان داد و گفت: قبول
باز پرس گفت: مبارک باشد ...پس تا پایان عمر مرد صبر می کنیم که تو دیه ات را
بپردازی...آن وقت قصاص مرد جاری خواهد شد
مرد گفت چه قصاص شیرینی ...
من مانده بودم که یک دختر مرده با مردی با چشم هایی چنین زیبا  .لبخندی شیرین
و قلبی چنین سنگی چه کند که حق مطلب ادا شود ...
با خودم فکر کردم : باشد من زنم ...طوری عاشقت می شوم که حتی نتوانی به
 قصه ها بگریزی...خواب از چشمانت سفر می کند و روزی هزار بار هوای مردن می کنی
و نمی دانی که با این عشق غم انگیز چه کنی .. تو بمان و صبر کن ! من زنم هر چند
یک زن مرده...اما طوری عاشقت می شوم که خدا به دادت برسد ...

راز راه رفتن است  
                  

بیا لبخند بزنیم ...

آنکه بر روی پل خستگی ام می بینی